Tijdlijn - Skûtsje De Rot

In opdracht van de kasteleins van Herberg De Koekoek en het Wapen van Smallingerland uit Rottevalle.

De Rot is in 1887 gebouwd in Vierverlaten op de werf van Mulder (nu het terrein van de suikerfabriek van Groningen). Het heeft van 1887 tot ca. 1920 gevaren als beurtschip van Rottevalle naar Leeuwarden, twee keer per week (op dinsdag en vrijdag). Rond die tijd kwamen de motoren in de schepen, vandaar dat er een ander gemotoriseerd (stoommachine) schip kwam voor de beurtveer naar Leeuwarden.

De Vries te Zoutkamp.
De naam wordt gewijzigd in "De Twee Gebroeders"

Het skûtsje is toen verkocht naar Zoutkamp en heeft daar op de toenmalige Lauwerszee gevaren als visserman, waarschijnlijk als de ZK17 (is nog in onderzoek). Ook in de oorlog werd er met de Rot gevist en zijn er ook nog doden gevallen door ingrijpen van de Duitsers tijdens het zoeken naar een man over boord. Door een ongeval is er een lek in het schip gekomen en zonk het skûtsje. In opdracht van een Amsterdamse architect is het schip geborgen en omgebouwd tot een drijvende recreatiewoning langs de kant op het Lauwersmeer inmiddels. Hier heeft het skûtsje tot ca. 1965 gelegen.

De naam wordt "Groene Leeuw of Odine"

Daarna is het skûtsje als woonschip naar Haarlem gesleept, waar het midden in de stad als woonschip heeft gelegen met als bewoner een pianolerares. In de jaren 70-80 was de overheid actief om de bewoners van deze vaak wrakke scheepjes, zonder enige voorziening als wc of douche aan boord, in een huis te laten gaan wonen. Dat betekende ook dat betreffende schepen dan onbewoonbaar verklaard werden en dan vaak werden gesloopt en het ijzer naar de hoogovens ging. Dat was ook de bedoeling met de Rot. Ruud de Haan en zijn maat hebben het schip gekocht om in stukken te snijden voor de hoogovens. Toen het schip op de wal lag, vond Ruud het een mooi handzaam schip om te renoveren en zelf mee te gaan varen, vandaar dat hij zijn maat uitkocht en het schip ging restaureren.

Na een aantal jaren op de wal om de Rot te restaureren zoals het nu nog steeds vaart, met name met hulp van vrienden die bij de hoogovens werkten, kon Ruud goedkoop aan staal komen om voor zover nodig het onderwaterschip de platen te vernieuwen en de bovenbouw op te bouwen.
Ook werd er een mast opgezet om te kunnen zeilen, maar ook een motor. In eerste instantie een Lister dieseltje van ca. 8 pk, die in het begin vrij in het ruim stond en vrijelijk zijn olie rondom in het schip kwijt kon. Daarmee werd rond 1980 de eerste oversteek gemaakt naar Fryslân, waar Ruud en Jannie nadien vaak te vinden waren. Later werd een Peugeot Indianor van ca. 30 pk ingebouwd en in een motorkist gezet. Dit ter voorkoming van rondslingerende olie en demping van het geluid als de motor liep.

Voor zijn overlijden in 2009 heeft Ruud de Haan aangegeven dat hij De Rot graag terug zou willen hebben in haar oorspronkelijke thuishaven in Rottevalle. Het was ook de nadrukkelijke wens van de familie De Haan om dit te realiseren. Vanaf begin 2010 hebben een aantal mensen het initiatief genomen deze unieke kans, om De Rot naar Rottevalle te halen, verder uit te werken.
Op deze manier heeft Ruud de Rot bespaard voor de sloop. Aangezien Ruud ook hield van de muziek rond de schepen, ging hij in de herfstvakantie altijd naar Workum om de festiviteiten rond de strontrace mee te maken. Zijn laatste opstappers waren Nico Schermer en Koos Föllings, die er mede voor gezorgd hebben dat de Rot weer teruggebracht werd in Rottevalle in 2010. In 2011 werd het skûtsje de Rot, met hulp van subsidies, een aantal particuliere giften en financiële steun van de Compagnons te Rottevalle, eigendom van de stichting Freonen fan de Rot.

Sinds die tijd zijn er verschillende zaken op en aan de Rot gerenoveerd, o.a. een nieuwe motor, onderdeks draaiende mast met nieuwe katoenen zeilen, een opsteker, een nieuwe giek en nieuwe zwaarden. Momenteel (2025) is de dieselmotor vervangen door een elektromotor.